Persoonlijke herinneringsobjecten

Een hoekje voor Coco

Een plek in de tuin, waar haar naam
tussen de bloemen staat.

Dit hoekje maakten we
voor onze dochter Coco.

Ik dacht altijd dat de plek waar ik Coco zou herdenken haar graf zou zijn. Maar het dichtst bij haar voel ik me in onze tuin.

Op het zonnigste plekje maakten we een klein Coco-hoekje. Een lantaarn met een kaars die altijd brandt. Wilde bloemen in alle kleuren. En de letters van haar naam.

De letters maakte ik zelf uit klei, op kleine stokjes, zodat ze tussen de bloemen staan. Zoals kaarsjes op een verjaardagstaart.

Later maakte ik nog meer namen, voor vrienden die ook hun baby verloren. Nu herinnert Coco's hoekje ook aan de kleine Tamo en de kleine Arthur. Ik stel me graag voor dat ze ergens samen spelen.

Drie namen die blijven. En een tuin die hen bij ons houdt.

Zulke namen uit klei maak ik graag ook voor jou. Of met jou. Of we bedenken samen iets heel anders voor jouw tuin.

Wil je iets bewarendat blijft?

Vertel me wie of wat je mist.Samen vinden we de juiste vorm.

Laten we praten
Laten we praten